அடிப்படைவாத மோதல்கள் - தாரிக் அலி பற்றிய குறிப்புகள்

தனிமனிதன் அல்லது சமூகம் தன் நிலைபாட்டின் மீதான பொருண்மையின் மீது, அதன் சாராம்சங்கள் மீது காலத்தை கடக்க முடியாத நுனிமங்கள் மீது தொங்கி கொண்டிருப்பது தான் அடிப்படைவாதம். இது தனிமனிதர்களுக்கிடையே அல்லது சிவில் சமூகங்களுக்கிடையே கருத்தியல் ரீதியான, செயல்பாட்டு ரீதியான மோதல்களையும், அதிகார நவிற்சிகளையும் உருவாக்குகிறது. உலகம் அதை எதிர்ப்பவர்கள் இருப்பதால் மட்டுமே முன்னோக்கி நகர முடியும் என்ற கேதேவின் கோட்பாடு இங்கு முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. உலக வரலாற்றில் மாபெரும் அரசுகள் எல்லாம் மதத்தை அடிப்படையாக கொண்டு உருவாக்கப்பட்டவை. அவற்றின் நம்பிக்கை, கலாசாரம், அரசியல் மீதே அதன் எதிர்செயல்பாடுகள் நிகழ்ந்தேறின. வரலாறு முன்னோக்கி செல்கிறது என்று அழுவதோ அல்லது சிரிப்பதோ அல்ல. மாறாக அதை புரிந்து கொள்வதே அவசியமான ஒன்றாகும் என்ற ஸ்பினோசாவின் கோட்பாட்டு அறிவுறுத்தல் அடிப்படைவாதம் வேர்கொண்டு நிற்கும் இந்த சூழலில் மிகப்பொருத்தமாக இருக்கிறது. இதன் தர்க்க ஒழுங்கை, கோட்பாட்டு பொருண்மையை மார்க்சிய தத்துவார்த்த மற்றும் வரலாற்று கண்ணோட்டத்தோடு நடப்பு உலகில் ஆராய்ந்து வருபவர் பாகிஸ்தான் புலம் பெயர் அறிவுஜீவியான தாரிக் அலி. ஒரு விசனகரமான அதே நேரத்தில் நாடகீயமான இளமைக்காலம் அவருக்குரியது. தற்போதைய பாகிஸ்தானின் லாகூரில் 1943 ல் நிலப்பிரபுத்துவ குடும்பத்தில் தாரிக் அலி பிறந்தார். இவருடைய தந்தை பிரிட்டிஷ் இராணுவத்தில் இருந்தவர். சிறந்த, விசாலமான வாழ்க்கை பின்புலத்தை கொண்டவர். நிலப்பிரபுத்துவ பின்னணியை கொண்ட போதும் மார்க்சிய கோட்பாட்டின் மீது ஆர்வமும், தாக்கமும் கொண்டவர். இவர் தந்தையின் திருமணமே மிகுந்த போராட்டத்திற்கிடையே தான் நடைபெற்றது. அதற்கு அன்றைய பாகிஸ்தானில் நிலவிய மாற்று சிந்தனைகள் மீதான வெறுப்பும், மன அயற்சியுமே காரணம். அதன் தொடர்ச்சியின் மீதான எதிர்செயல்பாடு மற்றும் சிந்தனையே தாரிக் அலியின் உருவாக்கம். அன்றைய காலத்தில் லாகூர் பல கலாசாரத்தை கொண்ட காஸ்மோபாலிட்டன் நகரமாக இருந்தது. இந்த நகரத்தின் நெளிவான நகர்வுகளுக்கிடையில் தாரிக்கின் இளமைகாலம் சவால் ஒன்றின் முன்னோக்கத்திற்காக காத்திருந்தது. பள்ளிப்படிப்பை லாகூரில் முடித்த தாரிக் அலி பஞ்சாப் பல்கலைகழகத்தில் பட்டப்படிப்பை முடித்தார். தன் தந்தையை போன்று இளமைகாலம் தொட்டே தாரிக் மத விவகாரத்தில் அவநம்பிக்கையாளராக இருந்தார். இதன் தொடர்ச்சி அவரை கல்லூரி பருவத்தில் முதிர்ச்சி பெற்ற அரசியல் மற்றும் தத்துவ சிந்தனையாளராக மாற வைத்தது. பஞ்சாப் கல்லூரி வாழ்க்கையின் தொடக்க காலங்களில் அவரின் பேச்சும், எழுத்தும் பாகிஸ்தானின் இராணுவ சர்வாதிகார வர்க்கத்தை உசுப்பி விட்டது. காலப்போக்கின் நகர்வில் தாரிக்கின் தத்துவார்த்த செயல்பாடுகள் அவரின் பாகிஸ்தான் இருப்பை கேள்விக்குறியாக்கின. அந்த காலகட்டத்தில் ஏற்பட்ட அக மற்றும் புற நிர்பந்தங்கள் காரணமாக தாரிக் பாகிஸ்தானை விட்டு லண்டனுக்கு செல்ல நேர்ந்தது. கீழைச் சிந்தனையாளர்கள் பலரின் வாழ்க்கை பின்னணியை நாம் நோக்கும் போது அவர்கள் மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு புலம்பெயர்தல் அல்லது புலப்பெயர்ச்சிக்குள்ளாகுதல் என்ற கட்டத்தில் இருந்து தான் அவர்களின் எதார்த்த வாழ்வின் இன்னொரு கட்டம் தொடக்கம் பெறுகின்றது. இதன் காரணங்கள் விரிவாக ஆராயப்பட வேண்டியவை. நேர்மாறான நிலையில் மேற்கத்தியர்கள் எவரும் தன் செயல்பாட்டிற்காக கீழைத்தேயத்திற்கு பெயர்ந்து வருவதில்லை. (விதிவிலக்கான தருணங்கள் தவிர) மேற்கு நாடுகளின் வட்டத்திற்குள் தான் அவர்களின் செயல்பாடுகள் அமைகின்றன. கீழை சிந்தனையாளர்கள் மேற்கை தங்கள் சிந்தனைக்கான சுதந்திர வெளியாக, செயல்பாடுகளுக்கான பரப்பிடமாக காண்பதே அதற்கு காரணம். அது மாதிரியே தாரிக்கின் லண்டன் வாழ்க்கை அவரின் ஆளுமை உருவாக்கத்திற்கான தொடக்க புள்ளி. அதற்கான விரிவான சாத்தியப்பாடுகளை அது உருவாக்கி விட்டிருந்தது. லண்டன் ஆக்ஸ்போர்ட் பல்கலையில் பொருளாதாரம் படித்த தாரிக் படிக்கும் காலத்தில் வியட்நாம் போர் எதிர்ப்பு இயக்கத்தில் தீவிரமாக பணியாற்றினார். அவருக்கான போராட்ட கள செயல்பாடுகள் அதன் மூலம் தொடக்கம் பெற்றன. இளமைகால தத்துவார்த்த வாசிப்பும், செயல்பாடுகளும், பல்கலைகழக பொருளாதார படிப்பும் அவரை அறிவுஜீவி என்ற கட்டத்திற்கு நகர்த்தின. வியட்நாம் போர்காலத்தில் பெர்டிணான்ட் ரஸ்ஸல் மற்றும் ழீன் பால் சார்த்தர் ஆகியோரின் அறிமுகம் தாரிக் அலிக்கு கிடைத்தது. அவர்களுடனான உரையாடல்கள் மூலம் தாரிக் தன் சிந்தனைமுறையை விசாலமாக்கி கொண்டார். அவரின் அனுபவ வெளி மேற்கத்திய அறிவுஜீவிகளுடனான தொடர்ந்த உரையாடல்கள் மூலம் அக அனுபவ முதிர்ச்சியாக மாற்றியது. வியட்நாமுக்கு பல சிந்தனையாளர்கள், மனித உரிமை போராளிகள் இணைந்த குழுவாக சென்று நிலைமைகளை நேரில் ஆராய்ந்தார். அதிலிருந்து அமெரிக்க எதிர்ப்பு சிந்தனை அவரின் கோட்பாட்டு தளத்தில் மையம் கொள்ள தொடங்கியது. ஜியாவுல் ஹக் தலைமையிலான ராணுவ அரசின் அமெரிக்க ஆதரவு நிலைபாட்டை கடுமையாக விமர்சித்தார். இதன் காரணமாக அவருக்கு சில ஆண்டுகளாக பாகிஸ்தானிற்குள் நுழைய அந்நாட்டு அரசு தடை விதித்தது. இது இன்னொரு வகையில் மேற்கத்திய நாடுகளில் அவரின் பெயரை குவியப்படுத்தியது. வரலாறு, மறுமலர்ச்சிகால தத்துவம் சார்ந்த தொடர்ச்சியான, விசாலமான, ஆழ்ந்த வாசிப்பு காரணமாக தாரிக் அலி தன் பின்னால் கணிசமான வாசக வட்டத்தை இழுத்துக்கொண்டார். இதன் பின்னர் அவரின் முறைப்படியான எழுத்து வாழ்க்கை 1960 ல் லண்டனில் பிரட் ஹாலிடேயுடன் இணைந்து New left review என்ற கோட்பாட்டு சஞ்சிகையை தொடங்கியதில் இருந்து தொடங்குகிறது.இதே காலகட்டத்தில் சர்வதேச டிராஸ்கிய கட்சியின் உறுப்பினரானார். பிரிட்டனில் அதற்கு தலைமையும் வகித்தார். அப்போது கட்சியினருடன் இணைந்து trotsky for beginners என்ற நூலை எழுதினார். பின்னர் கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளின் தோல்வியை டிராஸ்கிஸ்டுகள் கையாள தவறியது குறித்த விஷயத்தில் தாரிக் அலிக்கு முரண்பாடு ஏற்பட்டது. அது குறித்து எழுதவும் செய்தார். இதை தொடர்ந்து டிராஸ்கிஸ்டுகளுக்கும் இவருக்கும் முரண்பாடு ஏற்பட்டது. இவரின் முதல் புத்தகம் இஸ்ரேல் குறித்த சித்திரமாக 1968 and after:Inside the revolution என்ற பெயரில் 1978 ல் வெளிவந்தது.அதன் பிறகு பாகிஸ்தான் வரலாறு, அதன் இராணுவ சர்வாதிகாரம் குறித்த புத்தகமாக Can pakistan survive: Death of a state வெளிவந்தது. தாரிக்கின் தொடர்ச்சியான எழுத்துக்கள் அவரின் அடுத்தடுத்த நூல்களை வெளிக்கொணர்ந்தன. 1984 ல் "இருபதாம் நூற்றாண்டில் ஸ்டாலினியம்" குறித்த நூல் ஒன்றை வெளியிட்டார். அது ஸ்டாலினியம் குறித்த கடும் விமர்சன ஆய்வுமுறையாக இருந்தது. இதன் சமகாலத்தில் தாரிக் புனைவு இலக்கியத்தில் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். இதன் பிரதிபலிப்பாக Shadow of pomegranate tree, Book of saladin, Stone woman போன்ற நாவல்கள் அவரிடம் இருந்து வெளிவந்தன. அவரின் ஆக்கங்களில் முக்கிய கோடிடும் பகுதியாக 2002ல் வெளியான The clash of fundamentalism இருந்தது. அடிப்படைவாதம் வேர்கொள்ளும் முறை, அதன் தர்க்கரீதியான தொடர்ச்சி, இருபதாம் நூற்றாண்டு மத்திய கிழக்கின் பிராந்திய முரண்பாடுகள், மோதல்கள், போர்கள், கலாசார தர்க்கவியல் போன்றவற்றை குறித்த விரிவான ஆய்வுமுறையாக இருந்தது. இதன் மூலம் மேற்கு மற்றும் மத்தியகிழக்கு வட்டாரத்தில் தாரிக் அலி குவியமான அறிவு ஜீவியாக முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டார். அதற்கு பிந்தைய ஆண்டில் ஈராக் மீதான அமெரிக்க போரை முன்வைத்து, ஏகாதிபத்திய கருத்தியலையும், வரலாறையும் விளக்கும் Bush in Babylon வெளிவந்தது. இந்த நூலும் அறிவுத்துறை வட்டாரங்களில் குறிப்பிட்ட மாறுதலை ஏற்படுத்தியது. பின் மார்க்சிய, பின்காலனிய, எதிர் அடிப்படைவாத தளங்களில் தொடர்ந்து இயங்கி வரும் தாரிக் அலி தற்போது லண்டனில் வசிக்கிறார்.

தாரிக் அலியின் அடிப்படைவாதம் குறித்த ஆய்வுமுறைகள் முக்கியமானவை. அடிப்படைவாதம் வரலாறு மற்றும் கோட்பாடு சார்ந்த நுனிமங்கள் மீது தொடக்கம் கொள்கிறது என்கிறார் தாரிக். லௌகீக உலகின் வளர்ச்சி போக்கில் சமூகத்தில் ஒவ்வொரு காலகட்டத்தில் தோன்றும் கோட்பாடுகள், நம்பிக்கைகள் அதன் மனக்கிடங்கில் ஆழ்ந்து பதிகின்றன. அந்த பதிதல் சார்ந்தே அதன் அரசியல் உருவாகிறது. நாகரீகங்கள் உருவான காலத்தில் இருந்து தொடங்கும் இவை சில வேளைகளில் காலத்தை மீற முடியாதவையாக இருக்கின்றன. மதம் அதன் தொடர்ச்சியில் உருவாகும் நம்பிக்கைகள் இதற்கு உதாரணங்கள். அவ்வகையில் உலகில் உருவான எல்லா குறு மற்றும் பெருமதங்கள் இந்த நெறிமுறையில் தான் இருக்கின்றன. இதில் குறுமதங்கள் பெரும்பாலும் வரலாற்றிலிருந்து அழிந்து போய்விட்டன. நிலைத்திருப்பவை எல்லாம் விதிவிலக்கான தருணங்கள் தவிர பெரும்பாலும் அடிப்படைவாதத்தின் உற்பத்திக்கூடங்களே. இதன் தொடர்ச்சியில் இஸ்லாமின் தோற்றத்தைப் பற்றி மதிப்பிடும் தாரிக் அலி அதை அக்காலகட்டத்தின் அதாவது கி.பி ஏழாம் நூற்றாண்டின் அரசியல், கலாசாரம் இருந்த நிலையில் அந்த சமூகத்தில் வலுவான நம்பிக்கை முறையை ஏற்படுத்தி ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்ப்பது, வேறுபட்ட பழக்க வழக்கங்களை கொண்ட மக்களை ஒன்றிணைப்பது அல்லது இந்த இரண்டையும் செய்வதான நோக்கத்தில் உருவான அரசியல் இயக்கமே என்கிறார். இஸ்லாத்தின் முதல் இருபதாண்டுகளில் குர் ஆன் வெளிப்படுத்திய சொல்லாடல்கள் இந்த கருதுகோளை உறுதிப்படுத்துகின்றன. அதற்கு முந்தைய யூதம், கிறிஸ்தவம் போன்றவை இந்த கருதுகோளிலிருந்து பிறந்தவை தான். உலக பேரரசு கனவு என்பதில் இருந்தே இதன் வரலாற்று ரீதியான போராட்டங்கள் நடைபெற்றிருக்கின்றன. கி.பி ஒன்றாம் நூற்றாண்டில் நடைபெற்ற யூத மற்றும் கிறிஸ்தவத்துக்கு இடையேயான போர்கள், 12 மற்றும் 13 ஆம் நூற்றாண்டில் நடைபெற்ற இஸ்லாம் -கிறிஸ்தவத்துக்கு இடையேயான சிலுவைபோர்கள் உலக பெருமதங்களின் பேரரசு நோக்கத்தை வெளிப்படுத்துபவை. இந்திய சூழலில் ஆரிய மற்றும் திராவிட நாகரீகத்திற்கிடையேயான போர்களை குறிப்பிடலாம். மேலும் சமண மற்றும் பௌத்த மதங்கள் அழிக்கப்படுதல், அதன் மீதான ஒடுக்குமுறை போன்றவை இந்த தர்க்க நீட்சிக்கு உதாரணங்கள். இஸ்லாம் ஏழாம் நூற்றாண்டு கால அரபுலகில் வலுவான அரசியல் மற்றும் கலாசார இயக்கமாக உருமாறிய பிறகு அதன் எல்லை விரிவாக்கம் படிப்படியாக அதற்கான செயல் தந்திரங்களோடும், புதுமையான யுக்திகளோடும் நடந்தேறியது. இக்காலத்தில் அரேபிய பாலைவனத்தில் முஸ்லிம் இராணுவத்தின் வெற்றி என்பது குறிப்பிடதக்கதாக இருந்தது. அந்த வெற்றியின் வேகம் மத்திய தரைக்கடல் உலகை நோக்கி சென்றது. முந்தைய கிறிஸ்தவத்துடனான முரண்பாடுகள் வெளிப்படுத்த முடியாத ஒன்றாக இருந்தன. நபியின் மரணத்துக்கு பிந்தைய இருபது ஆண்டுகளில் அவரை பின் தொடர்ந்தவர்கள் பிறைவள பகுதிகளில் (ஈராக், சிரியா, லெபனான், பாலஸ்தீன் போன்றவை)தங்களின் முதல் அரசை கட்டமைத்தார்கள். இந்த அரச கட்டமைப்பு மற்ற பகுதிகளில் உடனடியாக அதை விரிவுபடுத்துவதற்கான மன வேகத்தை அளித்தது. ஒவ்வொரு விரிவாக்கத்தின் போதும் அப்பிரதேசத்தின் இனக்குழுக்கள் இஸ்லாத்தை தழுவி கொண்டன. இதற்கிடையில் கி.பி ஏழாம் மற்றும் எட்டாம் நூற்றாண்டு காலத்தில் மத்திய கிழக்கு பிராந்தியத்தில் பைசாண்டிய மற்றும் பாரசீக பேரரசுகள் வலுவான சக்திகளாக இருந்தன. இந்த இரு பேரரசுகளிடையே அக்காலத்தில் பிரமாண்ட போர் மேகம் நகர்ந்து கொண்டே வந்தது. அதன் இழுப்பங்களுடன் கூடிய தொடர்ச்சியான நகர்வு இருவரையும் தங்கள் பிராந்தியத்தின் மீது புதிய வெற்றியாளர்களுக்கு வழி ஏற்படுத்தி கொடுத்தது. சிரியாவும், எகிப்தும் பைசாண்டிய பேரரசின் பகுதிகள், ஈராக் பாரசீக பேரரசின் பகுதி. இவை அனைத்தும் பலம் பொருந்திய, நம்பிக்கையாளர்களான ஒருங்கிணைந்த இனக்குழு சக்தியின் முன் விரைவாக காணாமல் போயின. இரு பேரரசுகளின் உயர் திறன் வாய்ந்த, அனுபவம் மிக்க போர் இயந்திரங்கள் எண்ணிக்கை அடிப்படையில் அதிகமாக இருந்த போதும், நடைமுறையில் பலவீனமாக இருந்தன. அரேபிய முஸ்லிம் இராணுவத்தின் ஒட்டக மற்றும் குதிரைப்படைகள், மறைந்திருந்து தாக்கும் கொரில்லா யுத்த முறைகள், தீடீரென தாக்கி விட்டு மறையும் நாடோடி தாக்குதல் முறை போன்ற யுத்த உத்திகள் இரு பெரும் பேரரசுகளை தோற்கடித்தன. மத்திய கிழக்கு பிராந்தியத்தில் இந்த இரு பேரரசுகளின் வீழ்ச்சியோடு இஸ்லாமின் முறைப்படியான இருப்பு இங்கு தொடங்குகிறது. உலக வரலாற்றில் இவ்வாறு பலமான அரசுகள் பலவீனமாக மனிதர்களால் வெல்லப்பட்டிருக்கின்றன. ரோமானிய பேரரசை பலம் குன்றிய ஜெர்மானியர்கள் வென்றதும், மெக்சிகர்களிடமிருந்து யாங்கிகள் கலிபோர்னியாவை கைப்பற்றியதும் இந்த கருத்தாக்கத்தை மேலும் உறுதி செய்பவை. இவ்வாறான நிலையில் இஸ்லாமிய அரசுகள் பிராந்தியத்தில் வேர்கொண்ட பிறகு சமூக உற்பத்தி மற்றும் இயற்கையோடு இயைந்த செயல்பாடுகள் மீது கவனம் கொள்ள தொடங்கின. குறிப்பாக அறிவியல் மற்றும் மருத்துவ கண்டுபிடிப்புகள் மீது அதீத கவனமும், அவதானமும் அவர்களுக்கிருந்தது. அப்பாஸிட்கள் இதற்கான செயல்திட்டங்களை வைத்திருந்தார்கள். குறிப்பாக மருத்துவ துறையில் அவர்களின் பங்களிப்பு அபாரமாக இருந்தது. முதல் ஆயிரத்தாண்டு முழுவதும் மருத்துவ துறையின் வளர்ச்சி அறிவின் நீண்ட, குறுக்கு நெடுக்குமான பயணத்திற்கு உதாரணமாக இருந்தது. பாரசீகத்தின் பல நகரங்கள் இதற்கான வாயில்களாக இருந்தன. அரபுலகின் முதல் மருத்துவராக அறியப்பட்ட ஹாரித் இப்னு ஹலதா அக்கால பாரசீக அரசின் ஆலோசகராக நியமிக்கப்பட்டார். அக்காலத்தில் அவரின் மருத்துவ ஆலோசனைகள் புகழ்பெற்றவை. அதிக உணவு உண்பதை தவிர்த்தல், கலக்காத ஒயினை அருந்துதல், தினசரி அதிக தண்ணீர் பருகுதல், மது அருந்தி விட்டு உடலுறவு கொள்ளாமை, சாப்பிட்டு விட்டு குளிப்பதை தவிர்த்தல் இவை அரசவையிலிருந்து குடிமக்களுக்கு பரப்பப்பட்டன. அந்த ஆலோசனைகள் அதிகாரபூர்வ முறையில் நடைமுறைப்படுத்த முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இதனை தொடர்ந்து இப்னு ஸீனா மற்றும் அல் ராசி ஆகிய மருத்துவ தத்துவவியலாளர்கள் அரபுலகில் தோன்றினர். இவ்வாறாக மருத்துவ துறையின் விதை அன்றைய பாரசீகத்தில் விதைக்கப்பட்டு அரபுலகம் முழுவதும் வேர் கொண்டு மரமாக கிளைத்தது. இஸ்லாத்தின் தோற்றம் அதன் அரசியல், புவி பொருளாதார பார்வை குறித்து தன் அடிப்படைவாத மோதல்கள் (The Clash of Fundamentalism) நூலில் ஆராய்ந்த தாரிக் அலி அதன் முடிபுகளை நீண்டகன்ற முறையில் ஆழ்ந்து வெளிப்படுத்தினார். அவரின் சிந்தனை முறைகள் மரபான மேற்கத்திய சிந்தனையாளர்களிடமிருந்து வித்தியாசப்பட்ட ஒன்றாக இருந்தன. மரபாந்த முறையில் கீழைத்தேயவாதியாக இருப்பதால் மத்திய கிழக்கு சமூகம் குறித்த இந்த ஆய்வு முறை அவருக்கு விரிவான தளங்களை தொடுவதற்கான வாய்ப்பை வழங்கியது.மேலும் மேற்கத்திய நாகரீகம் மற்றும் இஸ்லாமிய நாகரீகம் குறித்த அடிப்படையான ஆய்வுமுறைகளை நிகழ்த்தியிருக்கிறார். மேற்கத்திய நாகரீகம் குறித்த ஆய்வில் தாரிக் பிரிட்டனின் காலனியாதிக்க நடவடிக்கைகள் குறித்து வெளிப்படுத்தினார். குறிப்பாக இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் செயல்பாடுகளை விமர்சிப்பதில் இருந்து அதை தொடங்கினார். இருபதாம் நூற்றாண்டின் முதல் அரைப்பகுதியில் இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு எதிராக போராட்டம் தீவிரமடைந்த காலத்தில் அமெரிக்க பத்திரிகையாளர் ஒருவர் காந்தியிடம் கேட்டார்." மேற்கத்திய நாகரீகம் குறித்து என்ன நினைக்கிறீர்கள்?" அது ஒரு சிறந்த கருத்தாக இருக்கலாம்" காந்தி எள்ளல் முறையில் மிகச்சாதாரணமாக பதிலளித்தார். காந்தியின் இந்த பதிலை தற்போதைய கட்டத்துக்கு நகர்த்தும் தாரிக் அலி அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் மத்திய கிழக்கு நாடுகள் மீதான ஒடுக்குமுறையை, கண்ணுக்கு புலப்படாத ரீதியில் நாகரீகத்தின் மேல் படும் தாக்குதலாகவே காண்கிறார். குறிப்பாக ஈராக் மீதான அமெரிக்க போர் நடவடிக்கையை கடுமையாக விமர்சித்தார். மேற்கு ஈராக்கில் ஜனநாயகம் திரும்பும் என்ற மாயையை வெகுஜன மத்தியில் ஏற்படுத்துகிறது. இது உச்சபச்சமான மேல் திணிக்கப்படும் ஒடுக்குமுறை என்பதை அது உணராமல் இருக்கலாம். மேலும் நாகரீகம் அதன் எதிர்கொள்ளல் குறித்த யுக்திகளுக்கு அமெரிக்க ரெடிமேட் அறிவுஜீவிகளின் துணையை நாடுவதை தாரிக் குறிப்பிடுகிறார். குறிப்பாக சாமுவேல் காண்டிங்டனும், பிரான்சிஸ் புகாமாவும் இதன் வார்ப்புகள். அவர்களின் நாகரீகங்களின் மோதல் குறித்த கருத்தாக்கம் என்பது அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் கொள்கை வடிவமைப்பே. சாமுவேல் காண்டிங்டன் ஜாண்சன் ஆட்சியில் வியட்நாம் போர் குறித்த வழிமுறைகளை அரசுக்கு வகுத்து கொடுத்தவர். சிவிலியன்கள் ஆதரவு இல்லாமல் அந்நிய நாட்டின் மீது போர்தொடுப்பது வெற்றியை தராது என்ற கருத்தை அதிகார வர்க்கத்தின் முன்வைத்தவர். இந்த கருத்தாக்கத்தை தான் அமெரிக்க ஆப்கானிஸ்தான், ஈராக் போரின் போது பயன்படுத்தியது.சர்வதேச ஊடக சர்வாதிகாரம் இதற்கு துணைபுரிந்தது. பல தருணங்களில் சாமுவேல் காண்டிங்டனுக்கு கோட்பாட்டு ரீதியாக எதிர்வினையாற்றியிருக்கிறார். நாகரீகங்கள் குறித்த இந்த ஆய்வுமுறை தாரிக் அலியை மேற்கு மற்றும் கிழக்குலகின் தேர்ந்த அறிவுஜீவியாக ரூபம் கொள்ள செய்தது. கடந்த இருபதாண்டுகளில் மேற்குலகில் புனைவு மற்றும் புனைவு அல்லாத எழுத்துக்களின் எல்லையை கடந்த தாரிக் என்னை பாதித்த சிந்தனையாளராக இன்னும் இருக்கிறார். இவருடனான என் விரிவான நேர்காணல் இரு வருடங்களுக்கு முன்பு தமிழ்பத்திரிகை ஒன்றில் வெளியானது. ஓர் அறிவு ஜீவி மனிதசமூகம், வாழ்க்கை இவற்றை குறித்த ஆழ்ந்த அவதானங்களை உடையவன் என்பதற்கு தாரிக் இந்த நூற்றாண்டின் உதாரண புருஷர்.
- உயிரோசை

நாகரீகத்திற்கான பெரும் போர் - ராபர்ட் பிஸ்க் பற்றிய குறிப்புகள்

உலகில் நாகரீகங்கள் மதங்களின் வரலாற்றுக்கு முன்னால் இறந்தவர்களின் உடல்கள் மீதான சடங்குகளோடு ஆரம்பிக்கப்பட்டன. இறந்தவர்களின் உடல்கள் முதலில் மண்ணில் சிறிய துளை ஏற்படுத்தபட்டு கற்களின் துண்டுகள் மீது வைக்கப்பட்டன. இது பழைய கற்காலம் என்றழைக்கப்பட்டது. காலங்களில் நீட்சியில் இது அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்ந்தது. இப்போது உடல்கள் முழுமையான அழுகுதலுக்கு உட்படுத்தப்பட்டு எலும்புகள் மட்டும் புதைக்கப்பட்டன. இந்த காலகட்டம் நவ கற்காலம் என்று வரலாற்றாசிரியர்களால் அழைக்கப்பட்டது. இவைகள் தனிமனித அந்நியபாடு காரணமாக வழிபாட்டு பொருளாக ஒரு கட்டத்தில் மாற்றப்பட்டன. மண்டை ஓடுகள் இந்த வழிபாட்டில் முக்கிய இடம் பிடித்தன. கி.மு ஏழாம் நூற்றாண்டில் எகிப்து, பாலஸ்தீன் ஆகிய பகுதிகளில் நடைபெற்ற இந்த வழிப்பாட்டிற்கான தடயங்கள் தற்போது கிடைத்திருக்கின்றன. இவ்வாறாக நாகரீகம் என்ற சொல் மனிதனின் கலாசார நடைமுறை நிகழ்வுகளோடு பரிணாமம் கொள்கிறது. புராதன மனிதனுக்கு உணவு தேவைக்கு வெளியே அதனை தக்கவைப்பதற்கான சூழல்கள் மிகுந்த சவாலான ஒன்றாக இருந்தன. மாபெரும் உழைப்பு பிரிவினை இந்த இடத்தில் தான் ஏற்படுகிறது. சமூகத்தில் இந்த பிரிவினை ஏற்பட்டு விட்ட பிறகு சுய தேவைகள் என்ற கருதுகோள் அதனில் நின்று வெளியாகிறது. சுய தேவைகள் என்ற இந்த கருதுகோளின் நீட்சியே குழுக்களுக்கிடையே முரணாக, பின்னர் போராக ஏற்படுகிறது. புராதன நாகரீகங்களை வரலாற்றாசிரியர்கள் சிந்து சமவெளி நாகரீகங்கள், அஜியன் நாகரீகங்கள், மெசோமெரியன் நாகரீகங்கள், கிரேக்க நாகரீகம், மினோயன் நாகரீகங்கள், கம்போடிய நாகரீகம் என்ற வகைப்பாட்டிற்குள் உட்படுத்துகிறார்கள். இந்த நாகரீகங்கள் ஒரு கட்டத்தில் புதிய சமூக மற்றும் பொருளாதார நிறுவனங்களை தோற்றுவிக்கும் சூழலுக்கு செல்கின்றன. மனித ஆற்றலின் பெரும் சுரண்டல், ஆளும் வர்க்கத்தின் தோற்றம், புதிய படிநிலை சமூகம் ஆகியவை இதனை பின்தொடர்ந்து ஏற்படுகின்றன. சமூக ஒழுங்குகள் அதன் பிரதிபலிப்பு நிலையில் நகர, கிராம மற்றும் அரச கடவுள்கள் வடிவில் வெளிப்படுகின்றன. அதிகாரம் மற்றும் மக்கள் இவற்றின் கூட்டுத்தொகையே அரச மதங்கள். உலக வரலாற்றில் கிறிஸ்தவம் காண்ஸ்டான்டைனால் இவ்வாறாக அரச மத வடிவில் கொண்டுவரப்பட்டது. அதன் பிறகான இஸ்லாத்தின் வருகை நாகரீகத்தின் இன்னொரு பரிணாம கட்டத்திற்கு சென்றது. இது அன்றைய அரேபிய பாலைவனத்தில் பழங்குடியினரின் சமூக, பொருளாதார, கலாசார நலன்கள் மீதான ஏற்றத்தோடு மேலெழுகிறது. பலகடவுள் வழிபாடு என்பதற்கு மாறாக ஓரிறை வழிபாடு முன்வைக்கப்பட்டது. இவை எல்லாமே மனித இயல்புகளுக்கு இயற்கையை மீறிய அற்புதத்தை கொடுத்த மறுபிரதிகளே.ஆக மதங்கள் நாகரீகங்களின் பிரதிபலிப்பே. கிறிஸ்தவ மற்றும் இஸ்லாம் ஆகியவற்றுக்கிடையேயான முரண்கள் வரலாற்றில் ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டம் வரை நடைபெற்றிருக்கின்றன. மாபெரும் சிலுவைபோர்கள் இதற்கு முக்கிய உதாரணம்.

சாமுவேல் கண்டிங்டனின் " நாகரீகங்களின் மோதல்கள்" (Clash of civilizations) என்ற நூலுக்கு பிறகு இங்கிலாந்தின் Independent பத்திரிகையின் மத்தியகிழக்கு நிருபரான ராபர்ட் பிஸ்கின் The Great war for civilization என்ற நூல் கடந்த ஆண்டு வெளியானது. ராபர்ட் பிஸ்க் லெபனானில் கடந்த முப்பது ஆண்டுகளாக வாழ்ந்து வருபவர். மத்தியகிழக்கு சமூக உள்ளமைப்பு குறித்து அதிகம் படித்தவர். மத்திய கிழக்கில் நடந்த பல போர்களுக்கு பத்திரிகை நிருபராக களத்துக்கு சென்று தகவல்களை சேகரித்தவர். ஒசாமா பின்லேடன், சதாம் உசேன், கொமைனி, யாசர் அரபாத் போன்றவர்களுடன் நேர்காணல் நடத்தியவர். மரபான பத்திரிகையாளர்களிடமிருந்து வேறுபட்ட பிஸ்க் 1946 ஆம் ஆண்டு பிரிட்டனில் பிறந்தவர். லேன்கஸ்டர் பல்கலைகழகத்தில் மொழியியலில் பட்டம் பெற்றவர். மேலும் டப்ளின் கல்லூரியில் அரசியல் அறிவியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். இவரின் முதல் பத்திரிகை பணி Sunday Express ல் ஆரம்பிக்கிறது. அப்பத்திரிகை ஆசிரியரோடு ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாடு காரணமாக அதிலிருந்து விலகி டைம்ஸ் பத்திரிகையில் இணைந்தார். அப்போது 1974 ஆம் ஆண்டைய புரட்சி உட்பட பல நிகழ்வுகளில் சிறந்த செய்தியாளராக பிஸ்க் இருந்தார். அதன்பின்னர் 1976 ல் டைம்ஸ் பத்திரிகையின் மத்திய கிழக்கு செய்தியாளராக பிஸ்க் நியமிக்கப்பட்டார். 1976 முதல் லெபனானில் வாழ்ந்து வரும் ராபர்ட் பிஸ்க் அர்மேனியா முதல் ஈரான் வரையிலான செய்தியோட்டத்தின் கருவியாக இருக்கிறார். நிகழ்வுகளை விமர்சன ரீதியாக அணுகக்கூடியவர் பிஸ்க். குறிப்பாக 1979 ஆம் ஆண்டைய ஈரானிய புரட்சி குறித்து டைம்ஸ் பத்திரிகையில் இவர் எழுதிய விமர்சன கட்டுரை மேற்குலகில் மிகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. ஈரான் புரட்சியின் போது நேரடியாக களத்திற்கு சென்றவர். 1980-1988 ஆம் ஆண்டின் ஈரான் -ஈராக் போரின் போது அதன் எதார்த்த நிலைமை குறித்து அதிகம் விபரங்களை வெளிக்கொணர்ந்தார். 1991 ஆம் ஆண்டில் வளைகுடா போரை வானொலி விமர்சன தொகுப்பாக கொண்டு வந்தார். அது பலரின் கவனத்தை ஈர்த்தது.அந்த தருணத்தில் ஈராக் தலைநகரான பாக்தாதில் இருந்த ராபர்ட் பிஸ்க் சதாம் உசேனை சந்தித்தார். மேலும் 2003 ஆம் ஆண்டைய ஈராக் மீதான அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்பு போரை பிஸ்க் கடுமையாக எதிர்த்தார். இதனால் மேற்கத்திய போர் ஆதரவாளர்களிடமிருந்து கடுமையான விமர்சனங்களை எதிர்கொண்டார். அந்த போரின் போது நேரடியாக ஈராக்கின் பல பகுதிகளுக்கு சென்று பல நேரடி சாட்சியங்களை பதிவு செய்தார். இதற்காக மற்ற பத்திரிகையாளர்களை பிஸ்க் விமர்சனம் செய்தார். அவர்களின் செயல்பாடு வெறும் ஹோட்டல் இதழியல் என்பதாக வர்ணித்தார். அவரின் விமர்சனம் மரபான உலக இதழியல் நடைமுறையின் மீது இருந்தது. லெபானின் உள்நாட்டு போரின் போது அங்கு நடந்த நிகழ்வுகளை சரியான முறையில் ஆவணப்படுத்தினார். 1982 ஆம் ஆண்டு லெபனானை இஸ்ரேல் ஆக்கிரமித்த போது இஸ்ரேல் அங்கு நடத்திய படுகொலைகளை ஆதாரங்களோடு வெளிப்படுத்தியவர். இதில் இஸ்ரேல் தாக்குதல் நடத்திய இடங்களுக்கு சென்ற முதல் மேற்கத்திய பத்திரிகையாளர் பிஸ்க். மேலும் லெபனான் உள்நாட்டு போரை பற்றிய இவரின் நூல் Pity the nation, lebanon at war என்ற பெயரில் 1990 ல் வெளியானது.ராபர்ட் பிஸ்க்கின் The Great war for civilization என்ற நூல் அவரின் முப்பது ஆண்டுகால மத்தியகிழக்கு வாழ்க்கையின் பதிவார்ந்த கருவி. இந்நூலில் பிஸ்க் தேர்ந்த அறிவுஜீவியாக நின்று நாகரீகங்களையும் அதன் போர்களையும் அணுகுகிறார். 20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் துருக்கிய உதுமானிய பேரரசின் அர்மேனிய கிறிஸ்தவர்கள் மீதான இன ஒடுக்குமுறை தொடங்கி 2003 ன் ஈராக் மீதான அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்பு வரை பதிவு செய்து விட்டு செல்கிறார். அர்மேனியர்கள் மீதான துருக்கிய ஒடுக்குமுறையை பிஸ்க் ஒரு விமர்சன கண்ணோட்டத்தில் அணுகுகிறார். சுல்தான் அப்துல் ஹமீதின் ஆட்சியில் இதற்கான தளம் வகுக்கப்பட்டது.துருக்கியின் கிழக்கு பகுதியில் இருந்த அர்மேனியர்கள் மத்தியில் இன ரீதியாகவும், மத ரீதியாகவும் தனித்துவ உணர்வு ஏற்பட்டது. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி பகுதியில் சுமார் இருபது லட்சம் அர்மேனியர்கள் துருக்கிய உதுமானிய பேரரசில் வாழ்ந்தனர். இவர்களிடையே ரஷ்ய ஜாரிய தூண்டுதல் காரணமாக ஏற்பட்ட உணர்வு நிலை The bell, The union ஆகிய இரு இன அடிப்படையிலான கட்சிகளின் தோற்றத்திற்கு வழி வகுத்தது. இதனை அடக்குவதற்காக சுல்தான் அப்துல் ஹமீத் அர்மேனியர்கள் மீது தனிப்பட்ட முறையில் வரிவிதித்தார். இது அவர்களின் இன உணர்வை மேலும் அதிகப்படுத்தியது. சசான் பகுதியில் உள்ள அர்மேனியர்கள் இதற்கு எதிராக வரி மறுப்பு இயக்கத்தை நடத்தினர். இதனால் 1894 ல் அவர்களின் மீது தாக்குதல் தொடுக்கப்பட்டு பலர் கொல்லப்பட்டனர். அவர்களின் கிராமங்கள் பல எரிக்கப்பட்டன. இதன் எதிரொலியாக அதற்கு பிந்தைய ஆண்டில் ஒரு இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட அர்மேனியர்கள் திரண்ட பிரமாண்ட பேரணி இஸ்தான்புல் நகரில் நடைபெற்றது. விளைவாக அரசுக்கு சொந்தமான வங்கி ஒன்று கைப்பற்றப்பட்டது. இந்த நிகழ்வை தொடர்ந்து ஐம்பதாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட அர்மேனியர்கள் துருக்கிய ராணுவத்தால் கொல்லப்பட்டனர். இந்த இனப்படுகொலையின் இறுதிபகுதி முதலாம் உலகப்போர் காலகட்டத்தில் நடைபெற்றது. இந்த காலகட்டத்தில் காகஸ் பகுதி அர்மேனியர்களின் ஒரு குழு ரஷ்ய ராணுவத்தில் இணைத்து கொள்ளப்பட்டது. துருக்கிக்கு எதிரான ரஷ்யாவின் நிலைபாடாக அன்று அது இருந்தது. இதனால் துருக்கிய அரசானது 1,75,000 அர்மேனியர்களை நாடுகடத்த உத்தரவிட்டது. அவர்களில் ஒருபகுதியினர் சிரியாவிற்கும், மற்ற பகுதியினர் ஈராக்கிற்கும் நாடுகடத்தப்பட்டனர். இதனால் ஏற்பட்ட பஞ்சம், பட்டினி காரணமாக நாடுகடத்துலுக்கு உள்ளான பெரும்பகுதி அர்மேனியர்கள் உயிரிழந்தனர். இருபதாம் நூற்றாண்டின் முதல் இனப்படுகொலையாக இதனை வர்ணிக்கும் பிஸ்க் இனப்படுகொலைக்கு உள்ளான அர்மேனியர்களின் சந்ததியினருடன் லெபனானில் நடத்திய உரையாடல்களை பதிவு செய்திருக்கிறார். அர்மேனிய கிராமங்களில் உள்ள ஒவ்வொரு ஆணும் , பெண்ணும் துருக்கிய காவல்துறையால் பிடித்து செல்லப்பட்டு வீதிகளில் நிறுத்தி சுட்டுக்கொல்லப்பட்டதை பலர் விவரிக்கின்றனர். லெபனானில் 91 வயதான பெண் ஒருவர் பிஸ்கிடம் முதல் உலகப்போர் காலகட்ட நிகழ்வு ஒன்றை விவரிக்கின்றார். 1915 ல் துருக்கி ராணுவத்தில் இருந்த அர்மேனியர்கள் பதவியிறக்கம் மற்றும் பணிநீக்கம் செய்யப்பட்டனர். அதில் அந்த பெண்ணின் தந்தையும் ஒருவர். 1915 ல் துருக்கிய காவல் துறை எங்கள் வீட்டில் நுழைந்தது. என் தந்தை அப்போது ராணுவ உடை அணிந்திருந்தார். துருக்கிய ராணுவத்தில் சிறந்த முறையில் பணியாற்றியவர். அந்த தருணத்தில் ராணுவத்தில் தனக்கு கிடைத்த பதக்கங்களை எல்லாம் அவர் அணிந்திருந்தார். அவர் எங்களையெல்லாம் அழைத்துக்கொண்டு கொன்ய ரயில் நிலையத்திற்கு சென்று பெய்ரூட் செல்லும் ரயிலில் எங்களை அனுப்பி வைத்தார். நாங்கள் தப்பித்தோம். அவர் அங்கேயே தங்கினார். பின்னர் அவர் அங்கு என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார் என்பதை துருக்கிய காவல்துறை கண்டுபிடித்து அவரை கொன்றது. இது மாதிரியான நிறைய வரலாற்று பதிவுகளை செய்திருக்கும் பிஸ்க் அர்மேனிய படுகொலையை மத்திய கிழக்கு வரலாற்றின் இடறாக காண்கிறார்.இந்த படுகொலைகளை நோபல் பரிசு பெற்ற ஒர்கன் பாமூக் தன்னுடைய எழுத்துகளில் விமர்சித்ததால் துருக்கிய அரசின் அச்சுறுத்தலுக்கு ஆளாக நேர்ந்தது.ஒசாமா பின் லேடனுடன் தனக்கான அனுபவத்தை பிஸ்க் இந்நூலில் விவரிக்கிறார்.ஒசாமாவை நேர்கண்ட ஒரு சில மேற்கத்திய பத்திரிகையாளர்களில் பிஸ்க் ஒருவர். ஜிஹாதிகளின் பாதுகாப்புடன் ஒசாமாவை சூடானின் குகைப்பகுதி ஒன்றில் சந்தித்த நிகழ்வை பிஸ்க் விமர்சகராக நின்று மதிப்பிடுகிறார். ஒசாமா மத்திய கிழக்கின் அவசரகாலகட்டத்தில் தோன்றியவர். சவூதி அரேபியாவில் பிறந்தவர். இவருடைய குடும்பம் ஏமன் பின்னணியை கொண்டது. 1979 ல் சோவியத் ராணுவம் ஆப்கானிஸ்தானை தாக்கியபோது அமெரிக்க சி.ஐ.ஏ அரபு பகுதி இளைஞர்களை ஆப்கானில் போரிடுவதற்காக அணிதிரட்டலை ஏற்படுத்த தூண்டலாக இருந்தது. சவூதி அரேபிய மன்னர் குடும்பம் இதற்கான முயற்சிகளில் இறங்கியது. அவர்களால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட சவூதிய உயர்குடியை சார்ந்த இளைஞரே ஒசாமா பின்லேடன். சவூதியில் பெரிய கட்டுமான மற்றும் எண்ணெய் நிறுவனங்களுக்கு அதிபதி. இவரின் தலைமையில் இளைஞர்கள் ஆப்கானிற்காக தயார்படுத்தப்பட்டனர். ஒருகட்டத்தில் போர் மற்றும் ஜிஹாத் கோட்பாடு சம்பந்தமாக இவருக்கும் சவூதிய அரச குடும்பத்துக்கும் முரண்பாடு ஏற்படுகிறது. ஆப்கானில் முஸ்லிம் சமூகம் ரஷ்யாவால் கொல்லப்படுவதை ஏற்க முடியாது என்று குறிப்பிட்ட ஒசாமா தன் கட்டுமான நிறுவன பணம் மூலம் ஏராளமான ஆயுதங்களை வாங்கி குவித்தார். இதனால் ஒரு கட்டத்தில் சவூதிய மற்றும் மற்ற அரபு நாட்டு இளைஞர்கள் மத்தியில் ஒசாமா ஓர் ஐகானாக மாறினார்.இதனால் எகிப்து, அல்ஜீரியா, சவூதி, எமன்,குவைத், டுனிசியா, அல்ஜீரியா, பாலஸ்தீன் ஆகிய பகுதிகளை சார்ந்த அரபு இளைஞர்கள் அவர் பின்னால் திரண்டனர். இந்த கட்டத்தில் ஒசாமா ஆப்கானுக்கு நான்கு முறை பயணம் செய்திருக்கிறார். இவரின் அடுத்த கட்ட புனித போர் பற்றிய கருதுகோள் 1990 ல் சதாம் குவைத்தை ஆக்கிரமித்த போது வலுப்பட்டது. அந்த நேரத்தில் சவூதியிடம் ஒசாமா அமெரிக்காவை அழைக்க வேண்டாம். தான் சதாம் உசேனை பார்த்து கொள்வதாக சொன்னார். அதற்கு மாறாக சவூதிய அரசு அமெரிக்காவை அழைத்தது. இதனால் அவருக்கும் சவூதிக்குமான முரண்பாடு முற்றியது. மேலும் முஸ்லிம் நாடுகள் முஸ்லிம்களால் மட்டுமே பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்ற எண்ணமே ஒசாமாவிடம் உறுதியாக இருந்தது. பிஸ்க்கு ஒசாமாவை பார்க்க தூண்டுதலாக இருந்தவர் சவூதிய பத்திரிகையாளரான ஜமால் கசோகி. இவரின் ஏற்பாட்டால் 1993 டிசம்பரில் பிஸ்க் ஒசாமாவை முதன் முதலாக சந்தித்தார். ஒசாமாவிடம் ஜமால் கசோகி ராபர்ட் பிஸ்கை அறிமுகம் செய்த போது ஒசாமா அவரிடம் "என்னுடைய சகோதரர்கள் நான்கு பேர் பற்றி நான் கனவு கண்டேன் . அதில் நீங்கள் ஒருவர் என்றார். அதற்கு ராபர்ட் பிஸ்க் மன்னிக்கவும். நான் ராபர்ட் பிஸ்க் . independent பத்திரிகையின் மத்தியகிழக்கு நிருபர். லெபனானில் வாழ்ந்து வருகிறேன் என்றார். உடனே எதுவும் பேசாமல் சுதாரித்து கொண்ட ஒசாமா அவரிடம் மேற்கொண்டு உரையாட தொடங்கி இருக்கிறார். ராபர்ட் பிஸ்க்குடன் ஒசாமாவின் உரையாடல் முழுவதும் ஆப்கான் குறித்தே இருந்தது. நான் எங்குமே நூறு வருடங்கள் வாழ முடியாது. ஆப்கானில் அந்த மக்களுக்கு அநீதி இழைக்கப்பட்டது. இந்த உலகில் யார் கையில் அதிகாரம் இருக்கிறதோ அவர்கள் பல்வேறு பெயர்களில் அதை பயன்படுத்தி மற்றவர்களை தன் பக்கம் திருப்புவதற்கு சாதகமாக்குகிறார்கள். இதை நான் தெளிவாக உணர்ந்து கொண்டு வீர இளைஞர்களோடு அங்கு சென்றேன். அதற்காக என்னுடைய கட்டுமான நிறுவன இயந்திரங்களும் தேவைப்பட்டது. ரஷ்ய துருப்புகளுடனான என் போரில் பலர் கொல்லப்பட்டனர். நான் மட்டும் தப்பி பிழைத்தேன். இதை அவர் சொன்ன போது அவரின் கண்கள் மிகுந்த உணர்ச்சி மயத்தில் இருந்தன. தன் நீண்ட தாடியை அவர் கையால் வருடி விட்டார். தான் இதை முஸ்லிம் உலக வரலாற்று கடமையாக செய்ய போவதாக ஒசாமா பிஸ்கிடம் சொன்னார். ஒசாமாவுடனான தன் அனுபவத்தை பிஸ்க் உணர்வு பூர்வமான நிலையோடு இந்நூலில் குறிப்பிடுகிறார். அமெரிக்க நியூயார்க் இரட்டை கோபுரம் தகர்ப்பை தான் அனுமானித்திருந்ததாகவும், அமெரிக்காவில் இவர்களின் ஊடாட்டம் காலபோக்கில் நிகழக்கூடிய ஒன்று என்பது பிஸ்க்கின் கருத்து. எந்த மத பிரக்ஞையும் இல்லாத இளைஞர்கள் நியூயார்க் இரட்டை கோபுர தகர்ப்பு சம்பவத்தில் ஈடுபட்டது தான் ஒசாமாவுடன் நிகழ்த்திய உரையாடலின் தர்க்க ரீதியான தொடர்ச்சி என்கிறார் பிஸ்க். மேலும் சதாம் உசேனை பிஸ்க் ஒருதடவை சந்தித்தார். 2003 ல் ஈராக் மீதான அமெரிக்க போரை வன்மையாக கண்டித்த பிஸ்க் இதற்கான விலை அமெரிக்காவின் கைகளில் இருக்கிறது என்றார். நாகரீகங்களுக்கான பெரும் போர் என்ற அவரின் இந்த நீண்ட பக்கங்களை கொண்ட நூல் பிஸ்கின் 30 ஆண்டுகால பத்திரிகை அனுபவத்தையும், மத்தியகிழக்கு வாழ்க்கை நுட்பங்களையும் காட்டுகிறது. தன்னுடைய ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு நிலைபாடுகளுக்காக பிஸ்க் ஏகாதிபத்திய சார்பு ஊடகங்களிடமிருந்து கடும் விமர்சனங்களை எதிர் கொண்டார். அவற்றையெல்லாம் பிஸ்க் ஒரு தேர்ந்த பத்திரிகையாளராகவும், அறிவு ஜீவியாகவும் நின்று எதிர்கொண்டார். பிஸ்கின் பத்திரிகை துறை மற்றும் போர்கள் தொடர்பான பார்வை அறிவார்ந்த துறையில் இன்னும் மதிப்பீடு செய்யத்தகுந்தது.